Η παγκόσμια αγορά βαμβακιού μπαίνει στην περίοδο 2025/26 με ένα ακόμη επεισόδιο «άνετης προσφοράς», καθώς η παραγωγή συνεχίζει να ξεπερνά την κατανάλωση, διατηρώντας το πλεόνασμα και τις πιέσεις στα εισοδήματα των παραγωγών.
Σύμφωνα με την έκδοση Φεβρουαρίου 2026 του Cotton This Month της Διεθνούς Συμβουλευτικής Επιτροπής Βαμβακιού (ICAC), η παγκόσμια παραγωγή χνουδιού εκτιμάται σήμερα στους 26 εκατ. τόνους, έναντι κατανάλωσης 25,2 εκατ. τόνων. Σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο, η παραγωγή εμφανίζεται αυξημένη κατά 1%, ενώ η κατανάλωση μόλις κατά 0,4%, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη συνέχιση του πλεονάσματος στην παγκόσμια αγορά.
Η εικόνα της παραγωγής και της ζήτησης εξακολουθεί να καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την Ασία. Η Κίνα αναμένεται να ηγηθεί της παραγωγής, με την Ινδία και τη Βραζιλία να ακολουθούν. Παράλληλα, η κατανάλωση οδηγείται επίσης από την Κίνα, με την Ινδία και το Πακιστάν να συμπληρώνουν την τριάδα των μεγαλύτερων χρηστών, υπογραμμίζοντας την κυριαρχία της περιοχής τόσο στην προσφορά όσο και στη ζήτηση.
Στο πεδίο του εμπορίου, η ICAC υπολογίζει ότι οι διεθνείς συναλλαγές χνουδιού θα φτάσουν τα 9,7 εκατ. τόνους το 2025/26, αυξημένες κατά 5% σε σχέση με την προηγούμενη σεζόν, αν και η εκτίμηση ενδέχεται να αναθεωρηθεί καθώς εξελίσσεται η περίοδος. Η Βραζιλία αναμένεται να παραμείνει ο μεγαλύτερος εξαγωγέας στον κόσμο, μπροστά από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία. Από την πλευρά των εισαγωγών, το Μπαγκλαντές προβλέπεται να διατηρήσει την πρώτη θέση, ακολουθούμενο από το Βιετνάμ και την Κίνα, αντανακλώντας τις μετατοπίσεις στην παγκόσμια αλυσίδα κλωστοϋφαντουργίας.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εξελίξεις πολιτικής και παραγωγής. Οι ΗΠΑ υπέγραψαν εμπορικές συμφωνίες με την Κίνα, η οποία συμφώνησε να αναστείλει δασμούς στις εισαγωγές αμερικανικού χνουδιού, όπως και με το Βιετνάμ, που δεσμεύθηκε να αυξήσει τις εισαγωγές από τις ΗΠΑ. Την ίδια στιγμή, καλλιεργητές σε Αργεντινή, Μεξικό και Ινδία εμφανίζονται έτοιμοι να στραφούν σε εναλλακτικές καλλιέργειες, αναζητώντας υψηλότερες αποδόσεις εισοδήματος. Στην Αυστραλία, η ICAC προβλέπει πτώση παραγωγής κατά 22% και μείωση των εκτάσεων κατά 11%, κυρίως λόγω χαμηλών τιμών και περιορισμών στο αρδευτικό νερό, μια εξέλιξη που μπορεί να περιορίσει μέρος της προσφοράς, χωρίς ωστόσο να ανατρέπει, προς το παρόν, τη συνολική εικόνα πλεονάσματος.
