Στη συνεδρίαση της Διακομματικής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής συμμετείχε χθες, Τετάρτη 13 Μαΐου, ο πρόεδρος του Συνεταιρισμού Αγροτών Θεσσαλίας ΘΕΣγη και μέλος της ΕΘΕΑΣ, Παναγιώτης Καλφούντζος, αναδεικνύοντας την ανάγκη διαμόρφωσης ενός ολοκληρωμένου εθνικού σχεδίου για τον πρωτογενή τομέα, με έμφαση στη συλλογική οργάνωση, την παραγωγή προϊόντων υψηλής προστιθέμενης αξίας και τη βιώσιμη ανάπτυξη της ελληνικής γεωργίας.
Ο κ. Καλφούντζος αναφέρθηκε στην ανάγκη οργανωτικής αναδιάρθρωσης του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, καθώς και στη στελέχωσή του με εξειδικευμένο ανθρώπινο δυναμικό που θα διαθέτει θεσμική συνέχεια και βαθιά γνώση του πρωτογενούς τομέα, ανεξάρτητα από κυβερνητικές αλλαγές. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της ουσιαστικής λειτουργίας των Διεπαγγελματικών Οργανώσεων, οι οποίες, σε συνεργασία με την ΕΘΕΑΣ, μπορούν να καταθέτουν τεκμηριωμένες προτάσεις σε περιφερειακό επίπεδο και ανά κατηγορία καλλιέργειας, εκπροσωπώντας το σύνολο των παραγωγών.
Ιδιαίτερη έμφαση έδωσε στην ανάγκη αύξησης της παραγωγής ποιοτικών και ανταγωνιστικών προϊόντων με υψηλή προστιθέμενη αξία. Όπως σημείωσε, οι επιδοτήσεις πρέπει να λειτουργούν υποστηρικτικά και όχι ως βασική πηγή εισοδήματος για παραγωγούς και κτηνοτρόφους, ενώ οφείλουν να συνδέονται με την παραγωγικότητα, την καινοτομία και τη δημιουργία αξίας.
Αναφερόμενος στο παραγωγικό μοντέλο, τόνισε την ανάγκη διαμόρφωσης ενός σαφούς περιφερειακού σχεδίου, στο οποίο η επιλογή καλλιεργειών θα βασίζεται στο μικροκλίμα, τη διαθεσιμότητα νερού και τα εδαφολογικά χαρακτηριστικά κάθε περιοχής. Επισήμανε ότι εκτατικές καλλιέργειες, όπως το βαμβάκι και το καλαμπόκι, δεν ανταποκρίνονται πλέον πλήρως στις οικονομικές απαιτήσεις των παραγωγών, καθώς τα υδατικά αποθέματα μειώνονται και το κόστος άρδευσης αυξάνεται σημαντικά. Για τον λόγο αυτό, όπως είπε, απαιτείται στροφή σε καλλιέργειες με χαμηλότερες ανάγκες άρδευσης και υψηλότερη παραγωγική αξία.
Παράλληλα, πρότεινε τη δημιουργία επίσημων ζωνών καλλιέργειας ανά περιφέρεια και «Παραγωγικών Χαρτών Μετάβασης», ώστε οι παραγωγοί να έχουν σαφή εικόνα για τις εναλλακτικές καλλιέργειες, τις τεχνικές προσαρμογές που απαιτούνται και τις δυνατότητες πρόσβασης σε οργανωμένες αγορές. Στο πλαίσιο αυτό, υπογράμμισε ότι η συμβολή της Πολιτείας είναι καθοριστική, τόσο σε επίπεδο οργάνωσης όσο και στην παροχή τεχνογνωσίας.
Ο πρόεδρος του ΘΕΣγη στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της συμμετοχής των παραγωγών σε υγιή συλλογικά σχήματα, επισημαίνοντας ότι το διεθνές περιβάλλον απαιτεί μέγεθος, οργάνωση, τεχνογνωσία, αξιοποίηση νέων τεχνολογιών και καινοτομία. Όπως ανέφερε, κανένας παραγωγός που λειτουργεί μεμονωμένα δεν μπορεί πλέον να ανταποκριθεί στις σύγχρονες απαιτήσεις. Οι συνεταιρισμοί, πρόσθεσε, πρέπει να λειτουργούν ως σύγχρονοι επιχειρηματικοί οργανισμοί, με επαγγελματική διοίκηση, στρατηγικό σχεδιασμό, επιστημονική υποστήριξη και ουσιαστική παρουσία στη μεταποίηση και την προώθηση των αγροτικών προϊόντων.
Αναφερόμενος στο αυξημένο κόστος παραγωγής, σημείωσε ότι η ενέργεια, τα καύσιμα, τα λιπάσματα και τα αγροεφόδια ασκούν ασφυκτική πίεση στους παραγωγούς. Τόνισε, μάλιστα, την ανάγκη διαμόρφωσης ενός σταθερού και μακροπρόθεσμου ενεργειακού πλαισίου για τον αγροτικό τομέα, καθώς η ενέργεια αποτελεί πλέον βασικό παράγοντα κόστους.
Σύμφωνα με τον ίδιο, κρίσιμης σημασίας είναι η ανάπτυξη ενεργειακών κοινοτήτων με τη συμμετοχή αγροτών και συνεταιρισμών, η δυνατότητα αυτοπαραγωγής μέσω φωτοβολταϊκών συστημάτων και η απλοποίηση των διαδικασιών για την υλοποίηση αντίστοιχων επενδύσεων. Όπως υπογράμμισε, τέτοιες παρεμβάσεις μπορούν να μειώσουν σημαντικά το κόστος παραγωγής και να ενισχύσουν την ανταγωνιστικότητα του πρωτογενούς τομέα.
Κλείνοντας την εισήγησή του, ο κ. Καλφούντζος στάθηκε σε δύο κρίσιμα ζητήματα. Το πρώτο αφορά την κλιματική αλλαγή, η οποία επιβάλλει νέες καλλιεργητικές επιλογές, ανθεκτικότερες ποικιλίες και συνολική προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Όπως ανέφερε, απαιτείται οργανωμένη αναδιάρθρωση των καλλιεργειών με βάση τα σύγχρονα κλιματικά και παραγωγικά δεδομένα, καθώς και σταδιακή μετάβαση σε πιο βιώσιμα και αποδοτικά μοντέλα παραγωγής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην ανάγκη αναδιάρθρωσης του ΕΛΓΑ, επισημαίνοντας ότι η κατηγοριοποίηση των προϊόντων, τα ασφάλιστρα και οι αποζημιώσεις πρέπει να προσαρμοστούν στις σημερινές συνθήκες και στις πραγματικές ανάγκες της γεωργίας.
Το δεύτερο κρίσιμο ζήτημα αφορά τους συνεταιρισμούς, οι οποίοι, όπως είπε, μπορούν να δώσουν απαντήσεις στο μικρό μέγεθος των εκμεταλλεύσεων, στο υψηλό κόστος παραγωγής, στη χαμηλή διαπραγματευτική ισχύ των παραγωγών, στην ανάγκη για ποιοτικά προϊόντα, στην κλιματική κρίση και στην προσέλκυση νέων ανθρώπων στη γεωργία.
«Χρειάζονται συνεταιρισμοί που λειτουργούν με διαφάνεια, επαγγελματική διοίκηση και ουσιαστική συμμετοχή των μελών», κατέληξε.
