Το 2024, το 8,5 % του πληθυσμού της ΕΕ δεν ήταν σε θέση να αντέξει οικονομικά ένα γεύμα που περιείχε κρέας, ψάρι ή χορτοφαγικό ισοδύναμο κάθε δεύτερη ημέρα, 1,0 ποσοστιαία μονάδα χαμηλότερο από ό,τι το 2023 (9,5%).
Το ποσοστό ήταν σημαντικά υψηλότερο για τα άτομα που διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας, στο 19,4%, από ό,τι για τα άτομα που δεν διατρέχουν κίνδυνο φτώχειας (6,4%).
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε η eurostat, σε εθνικό επίπεδο, το υψηλότερο ποσοστό ατόμων που αντιμετωπίζουν κίνδυνο φτώχειας και δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα κατάλληλο γεύμα καταγράφηκε στη Σλοβακία (39,8%), ακολουθούμενη από τη Βουλγαρία (37,7%) και την Ουγγαρία (37,3%) και έπαιτε η Ελλάδα. Από την άλλη, τα χαμηλότερα ποσοστά καταγράφηκαν στην Κύπρο (3,5%), την Ιρλανδία και την Πορτογαλία (και οι δύο 5,1%).
Η δυνατότητα να αντέξουν οικονομικά ένα γεύμα με κρέας, ψάρι ή χορτοφαγικό ισοδύναμο κάθε δεύτερη ημέρα είναι μεταξύ των στοιχείων που παρατηρούνται σε επίπεδο νοικοκυριού για τον υπολογισμό του σοβαρού ποσοστού υλικής και κοινωνικής στέρησης. Αυτή είναι μία από τις συνιστώσες του δείκτη κινδύνου φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού. Ο δείκτης χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση του πρωταρχικού στόχου για τη φτώχεια και την κοινωνική ένταξη του σχεδίου δράσης για τον ευρωπαϊκό πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων.
Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας είναι το ποσοστό των ατόμων με ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα (μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις) κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας, το οποίο ορίζεται στο 60 % του εθνικού διάμεσου ισοδύναμου διαθέσιμου εισοδήματος μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις.
Ο δείκτης αυτός δεν μετρά τον πλούτο ή τη φτώχεια, αλλά το χαμηλό εισόδημα σε σύγκριση με άλλους κατοίκους της εν λόγω χώρας, γεγονός που δεν συνεπάγεται απαραίτητα χαμηλό βιοτικό επίπεδο.
Το ποσοστό κινδύνου φτώχειας πριν από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις υπολογίζεται ως το ποσοστό των ατόμων που έχουν ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα πριν από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις το οποίο είναι χαμηλότερο από το όριο κινδύνου φτώχειας που υπολογίζεται μετά τις κοινωνικές μεταβιβάσεις. Οι συντάξεις, όπως οι παροχές γήρατος και επιζώντων (χήρων και χήρων), υπολογίζονται ως εισόδημα (πριν από τις κοινωνικές μεταβιβάσεις) και όχι ως κοινωνικές μεταβιβάσεις. Ο δείκτης αυτός εξετάζει την υποθετική ανυπαρξία κοινωνικών μεταβιβάσεων.
Το επίμονο ποσοστό κινδύνου φτώχειας δείχνει το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά όπου το ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα ήταν κάτω από το όριο κινδύνου φτώχειας για το τρέχον έτος και τουλάχιστον δύο από τα τρία προηγούμενα έτη. Ο υπολογισμός του απαιτεί ένα διαμήκη όργανο, μέσω του οποίου τα άτομα παρακολουθούνται για τέσσερα χρόνια.
