Την ανάγκη άμεσης διαμόρφωσης ενός πανευρωπαϊκού σχεδίου για τη διαχείριση του νερού στη γεωργία αναδεικνύει μελέτη που παρουσιάστηκε στις 8 Σεπτεμβρίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Farm Europe προειδοποιεί ότι η έλλειψη επενδύσεων και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού αφήνει την ευρωπαϊκή παραγωγή εκτεθειμένη σε ολοένα εντονότερες κλιματικές πιέσεις.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, το 2026 η περίσσεια νερού, οι ακραίες θερμοκρασίες και η ξηρασία επηρεάζουν το 70% της γεωργικής γης της ΕΕ μέσα στην ίδια χρονιά. Παράλληλα, ο γενικός γραμματέας της Farm Europe, Luc Vernet, επισήμανε ότι το 80% των γεωργικών απωλειών των τελευταίων ετών προκλήθηκε από γεγονότα που σχετίζονται με το κλίμα.
Οι αγρότες δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνοι τους την πρόκληση. Η πρόσβαση στο νερό συνδέεται άμεσα με την επισιτιστική ασφάλεια, αλλά και με τη λειτουργία των οικοσυστημάτων. Τα υγιή γεωργικά εδάφη συμβάλλουν στον περιορισμό των πλημμυρών, στην αναπλήρωση των υπόγειων υδάτων, στη ρύθμιση της θερμοκρασίας και στην αποθήκευση άνθρακα.
Η μελέτη υπογραμμίζει ότι καμία ευρωπαϊκή περιοχή δεν μένει ανεπηρέαστη, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υπάρχει μία ενιαία λύση. Ζητούμενο είναι μια κοινή στρατηγική, σχεδιασμένη μαζί με τον γεωργικό τομέα, η οποία θα συνδυάζει κλιματική και γεωπονική γνώση, προσαρμόζοντας τις παρεμβάσεις στις ανάγκες κάθε περιοχής.
Στις προτεινόμενες κατευθύνσεις περιλαμβάνονται η γεωργία ακριβείας, οι πρακτικές δέσμευσης άνθρακα και οι επενδύσεις σε αποθήκευση, άρδευση, επαναχρησιμοποίηση νερού και αφαλάτωση. Προτείνονται επίσης η γενετική προσαρμογή των καλλιεργειών, μεταξύ άλλων μέσω νέων γονιδιωματικών τεχνικών, και αλλαγές στην αμειψισπορά όπου απαιτούνται.
Για την εφαρμογή τους, η Farm Europe ζητά χρηματοδοτικά εργαλεία βραχυπρόθεσμου, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου ορίζοντα. Οι επενδύσεις στο αγροτικό νερό, υποστηρίζει, πρέπει να αποκτήσουν στρατηγική θέση στον σημερινό και στον μελλοντικό ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής και του Ταμείου Ανταγωνιστικότητας.
Κατά τον Vernet, η καθυστέρηση δύο δεκαετιών επιβάλλει διπλή παρέμβαση: άμεσα μέτρα για τη συνέχεια της παραγωγής και παράλληλο σχεδιασμό για την έξοδο από τη μόνιμη κρίση.
