Στους λιμένες της ευρύτερης Οδησσού και στα ρωσικά λιμάνια της Αζοφικής και της Μαύρης Θάλασσας, οι αποστολές σιτηρών μειώθηκαν συνολικά από 7,8 εκατ. τόνους τον Σεπτέμβριο του 2025 σε λιγότερους από 500.000 τόνους τον Σεπτέμβριο του 2026.
Η πτώση αυτή φωτίζει μία από τις βασικές διαπιστώσεις της νέας έκθεσης «Food Outlook» του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ (FAO). Η παγκόσμια προσφορά βασικών αγροτικών προϊόντων παραμένει γενικά επαρκής, όμως οι δυσκολίες στη μεταφορά τους αλλάζουν τις εμπορικές ροές και επιβαρύνουν ακόμη και χώρες που διαθέτουν πλεονάσματα.
Η παγκόσμια παραγωγή σιταριού και καλαμποκιού αναμένεται να ξεπεράσει τον αντίστοιχο μέσο όρο της τελευταίας πενταετίας το 2026/27. Έως τη λήξη των εμπορικών περιόδων του 2027, τα συνολικά αποθέματα δημητριακών προβλέπεται να αυξηθούν κατά 1,8%. Μεγάλο μέρος της αύξησης, ωστόσο, οφείλεται στο σιτάρι που συσσωρεύεται στη Ρωσία και την Ουκρανία λόγω των εμποδίων στις εξαγωγές. Καθώς περιορίζεται ο διαθέσιμος χώρος στις αποθήκες, αυξάνεται ο κίνδυνος υποβάθμισης της ποιότητας του προϊόντος. Η ΕΕ, η Αυστραλία και η Αργεντινή αυξάνουν ήδη το μερίδιό τους στις παγκόσμιες εξαγωγές σιταριού.
Στο ρύζι, τα χαμηλότερα περιθώρια κέρδους των παραγωγών και οι δυσμενείς καιρικές συνθήκες που συνδέονται με το Ελ Νίνιο αναμένεται να οδηγήσουν στην πρώτη μείωση της παγκόσμιας παραγωγής έπειτα από τέσσερις περιόδους. Τα υψηλά αποθέματα προηγούμενων ετών αφήνουν περιθώριο να καλυφθεί η ζήτηση. Στη ζάχαρη, οι προβλέψεις για παραγωγή χαμηλότερη από την κατανάλωση έχουν ήδη συμβάλει στην άνοδο των διεθνών τιμών.
Προς παραγωγή ρεκόρ το ελαιόλαδο
Για την ελαιοκομική περίοδο 2026/27, η πρώτη εκτίμηση του FAO τοποθετεί την παγκόσμια παραγωγή ελαιολάδου στο ιστορικό υψηλό των 3,7 εκατ. τόνων, με την κατανάλωση να προβλέπεται αυξημένη κατά 6%. Στην Ισπανία, τη μεγαλύτερη παραγωγό χώρα, η εσοδεία αναμένεται να φθάσει τους 1,6 εκατ. τόνους, σημειώνοντας άνοδο 22,7%. Στη χονδρική αγορά της χώρας, το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο ήταν τον Σεπτέμβριο κατά 18,3% φθηνότερο από έναν χρόνο πριν. Στο Μπάρι της Ιταλίας η ετήσια πτώση των τιμών ξεπέρασε το 50%.
Για τον παραγωγό, ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η σχέση ανάμεσα στην τιμή του προϊόντος του και στο κόστος της λίπανσης. Στο ευρωπαϊκό σιτάρι, όπως και στις άλλες τρεις καλλιέργειες που εξέτασε ο FAO διεθνώς, τα λιπάσματα έγιναν λιγότερο προσιτά σε σχέση με την αξία της σοδειάς. Η δυσμενέστερη σχέση καταγράφηκε μεταξύ Απριλίου και Ιουνίου 2026. Στην κτηνοτροφία, η άνοδος των τιμών στις πρωτεϊνούχες ζωοτροφές από τις αρχές του έτους προστέθηκε στο ήδη αυξημένο ενεργειακό κόστος.
Ο παγκόσμιος λογαριασμός εισαγωγών τροφίμων αναμένεται να φθάσει τα 2,267 τρισ. δολάρια το 2026. Η αύξηση περιορίζεται στο 1,9%, έναντι σχεδόν 8% το 2025, κυρίως χάρη στην αποκλιμάκωση των τιμών του καφέ και του κακάο. Η επιβάρυνση κατανέμεται άνισα.
Για τις χώρες υψηλού εισοδήματος η δαπάνη προβλέπεται να αυξηθεί μόλις κατά 0,4%, ενώ για τις οικονομίες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος η αντίστοιχη αύξηση εκτιμάται συνολικά σε 4,9%.



































