Ενώ αναδεικνύεται επίσης ένας νέος δρόμος περιφερειακής στήριξης για αναδιάρθρωση του αμπελώνα, το πρόβλημα παραμένει για τους ηλικιωμένους αμπελουργούς που επιθυμούν να σταματήσουν τη δραστηριότητά τους.
Μικρά βήματα, αλλά και πάλι κανένα αποφασιστικό άλμα. Ενώ το σχέδιο για τη χρήση κοινοτικής βοήθειας που διαχειρίζεται η περιφέρεια Nouvelle-Aquitaine, στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ), θα μπορούσε να καταστήσει δυνατή την εξέταση της ενίσχυσης για τη μετατροπή των πλεονασματικών αμπελώνων σε άλλες καλλιέργειες (κάνναβη, ελιές, επιτραπέζια σταφύλια , κ.λπ.), τα επανειλημμένα αιτήματα για μόνιμη πριμοδότηση εκρίζωσης στον αμπελώνα της Gironde προσκρούουν σε σημαντικές πολιτικές και ρυθμιστικές δυσκολίες (που απαιτούν εκ των προτέρων αλλαγές στους ευρωπαϊκούς κανονισμούς).
Η προτίμηση του υπουργού Γεωργίας, Marc Fesneau, βρίσκεται στη λύση των περιφερειακών ενισχύσεων οι οποίες δεν θα μπορούσαν να χρηματοδοτήσουν τη μόνιμη εκρίζωση ως έχει, αλλά να χορηγήσουν ενισχύσεις για τη μετατροπή αμπελοτεμαχίων σε άλλες γεωργικές δραστηριότητες.
Αν και αυτό το περιφερειακό εργαλείο απομένει να κατασκευαστεί, φαίνεται ήδη ότι αυτό το σύστημα δεν θα ανταποκριθεί στα αιτήματα των αμπελουργών που έχουν κάνει αίτημα για συνταξιοδότηση και σε περιπτώσεις συνταξιούχων των οποίων τα ενοίκια δεν είναι πλέον ασφαλισμένα σημειώνει ο Stephane Gabard, ο πρόεδρος του συνδικάτου AOC Bordeaux και Bordeaux Suprieur.
Ως έχει, το σχέδιο μπορεί «να προσαρμοστεί σε άτομα ηλικίας 40 ετών που δυσκολεύονται να τα βγάλουν πέρα και που μπορεί να μπουν στον πειρασμό να ξεριζώσουν για να δημιουργήσουν πρόσθετο εισόδημα. Αλλά είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι κάποιος που είναι έτοιμος να εκριζώσει για να σταματήσει τη δραστηριότητά του, θα κάνει επενδύσεις για την εκτροφή αγελάδων ή την παραγωγή μήλων», συνοψίζει ο Jean-Samuel Eynard, ο πρόεδρος της Νομαρχιακής Ομοσπονδίας Αγροτικών Ενώσεων (FDSEA 33).
Ανοίξτε ξανά τις πόρτες
Οι ανάγκες ρύθμισης του παραγωγικού δυναμικού διατυπώνονται επίσης στους αμπελώνες της Cotes-du-Rhene και του Languedoc, οι οποίοι επηρεάζονται επίσης από τις εμπορικές και οικονομικές δυσκολίες διάθεσης των ερυθρών κρασιών ονομασίας προέλευσης (γαλλική υποκατανάλωση, διαδοχή υγειονομικών/γεωπολιτικών κρίσεων / κλιματολογικών….) , αλλά με ελαφρώς διαφορετικές απαιτήσεις (καθυστέρηση αναφύτευσης και επιθυμία στροφής σε λευκές ποικιλίες του αμπελώνα στο Ροδανό, προσωρινή εκρίζωση για αγροοικολογικά μέτρα, απόσταξη και ιδιωτική αποθήκευση).
Με αίτημα την οριστική εγκατάλειψη για το Μπορντό, ο Stephane Gabard σημειώνει τη συλλογική ανάγκη ρύθμισης του δυναμικού παραγωγής: «Ελπίζουμε να εστιάσουν προσεκτικά στην οικονομική κατάσταση, η οποία δεν έχει βελτιωθεί τις τελευταίες εβδομάδες. Οι πόρτες έχουν κλείσει, εργαζόμαστε για να τις ξανανοίξουμε».
