Καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Οκτωβρίου. Η πρωτοβουλία ανήκε σε τέσσερις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής.
Η Παγκόσμια Ημέρα Βάμβακος (World Cotton Day) καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ που ελήφθη στις 30 Αυγούστου 2021 (Ψήφισμα 75/318) και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 7 Οκτωβρίου.
Η πρωτοβουλία ανήκε σε τέσσερις χώρες της υποσαχάριας Αφρικής ? Μπενίν, Μπουρκίνα Φάσο, Μάλι και Τσαντ ? και υιοθετήθηκε αρχικά από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. To θέμα του φετινού εορτασμού (2022) είναι «Υφαίνοντας ένα καλύτερο μέλλον για το βαμβάκι».
Το βαμβάκι είναι η πρώτη ύλη για ένα από τα πιο συνηθισμένα υφάσματα. Είναι άνετο, υποαλλεργικό, υγιεινό και ανθεκτικό. Αντιπροσωπεύει όμως πολύ περισσότερα από ένα εμπόρευμα, καθώς συντηρεί παγκοσμίως 28,67 εκατομμύρια καλλιεργητές και ωφελεί πάνω από 100 εκατομμύρια οικογένειες σε 75 χώρες και στις 5 ηπείρους.
H μεγαλύτερη βαμβακοπαραγωγός χώρα είναι η Κίνα, ακολουθούμενη από την Ινδία και τις ΗΠΑ. Η Ελλάδα είναι στην 10η θέση του σχετικού καταλόγου και παράγει το 80% του βαμβακιού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η ιστορία του βαμβακιού
Η καλλιέργεια και η χρήση του βαμβακιού χάνεται μέσα στο σκοτάδι της προϊστορίας. Οι αρχαιότερες ενδείξεις προέρχονται από την Ινδία. Σε ανασκαφές που έγιναν σε μια περιοχή κοντά στον ποταμό Ινδό βρέθηκαν υπολείμματα από υφάσματα και σχοινιά από βαμβάκι, που υπολογίστηκε ότι ανάγονται στο 3000 π.Χ. Η πρώτη γραπτή μαρτυρία για το βαμβάκι βρίσκεται σ? ένα πανάρχαιο θρησκευτικό βιβλίο των Ινδών, που γράφτηκε γύρω στο 1500 π.Χ.
Η καλλιέργεια του βαμβακιού ήταν άγνωστη στην αρχαία Ελλάδα. Αρκετοί συγγραφείς, όμως, αναφέρουν ότι το βαμβάκι αναπτυσσόταν στην Ινδία.
Ο Ηρόδοτος κατά το 445 π.Χ. γράφει στην ιστορία του ότι «στην Ινδία φυτρώνουν άγρια δέντρα που παράγουν μαλλί πιο ωραίο και πιο εκλεκτό από το μαλλί των προβάτων. Από τα δέντρα αυτά οι Ινδοί εξασφαλίζουν τα ρούχα τους». Ο Ηρόδοτος αποκαλεί το βαμβάκι «είρια από ξύλου» και αναφέρει ότι οι Ινδοί ήταν ντυμένοι με «είματα από ξύλων πεποιημένα», δηλαδή με βαμβακερά υφάσματα.
Κατά την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου, γύρω στο 325 π.Χ., ο ναύαρχος Κλέαρχος και ο στρατηγός Αριστόβουλος αναφέρουν στα ημερολόγιά τους το βαμβάκι ως μαλλί από δέντρα, ενώ λίγο αργότερα, το 306 π.Χ., ο Θεόφραστος δίνει μια λεπτομερή και πετυχημένη περιγραφή του βαμβακιού.
Για πρώτη φορά αναφέρεται η καλλιέργεια του βαμβακιού στην αρχαία Ελλάδα από τον Παυσανία κατά τον 2ο μ.Χ. αιώνα. Κατά την εποχή εκείνη το βαμβάκι ήταν γνωστό με το όνομα βύσσος και ο Παυσανίας αναφέρει ότι «Η Ηλεία είναι αξιοθαύμαστη για… τη βύσσο, που αναπτύσσεται μόνο εδώ, και σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας» και ότι «… από αυτήν υφαίνουν μαντήλια για το κεφάλι (κεκρυφάλους) καθώς και φορέματα».
Το όνομα βαμβάκι αναφέρεται για πρώτη φορά στη νομοθεσία του Ιουστινιανού, φαίνεται δε να προέρχεται από τη λέξη βόμβυξ με την οποία ονόμαζαν το μετάξι, που είχε προέλευσή του την Ασία. Κατά την εποχή του Ιουστινιανού, γύρω στο 552 μ.Χ., η καλλιέργεια του βαμβακιού ήταν ευρύτατα διαδεδομένη στην Ελλάδα.
sansimera.gr
