Με σειρά δράσεων, παρεμβάσεων και πρωτοβουλιών ο Αγροτικός Συνεταιρισμός ΕΝΩΣΗ ΑΓΡΙΝΙΟΥ έχει αναδείξει τα εκρηκτικά προβλήματα του αγροτικού κόσμου, αναζητώντας ή και υποδεικνύοντας λύσεις και πολιτικές, η εφαρμογή των οποίων θα μπορούσε να οδηγήσει σ’ αυτές.
Το σημερινό αδιέξοδο είναι το αποτέλεσμα συσσωρευμένων παθογενειών, που αν σήμερα δεν υπάρξει η ουσιαστική και αποφασιστική βούληση οριστικής απαλλαγής από αυτές, ο πρωτογενής τομέας, που αποτελεί τη βάση της οικονομίας του τόπου, θα καταρρεύσει, με όσες συνέπειες θα έχει μια τέτοια εξέλιξη για το σύνολο της κοινωνίας. Το κράτος οφείλει να δει την μεγάλη εικόνα και να στηρίξει έμπρακτα αυτούς που πραγματικά παράγουν.
Ο αγρότης βέβαια έχει μάθει στα δύσκολα. Ο παραγωγός ξέρει πως για να επιβιώσει πρέπει να εργαστεί σκληρά και να επιβεβαιώσει την ιδιότητά του, δηλαδή να παράγει. Και να το κάνει, σ’ αυτές τις τόσο δύσκολες συνθήκες, κατά τρόπο που να σταθεί στον ανταγωνισμό, να αντέξει στην πίεση των ολιγοπωλιακών συστημάτων, να αποκρούσει τις εσωτερικές υπονομεύσεις της δουλειάς του, που κατά κανόνα πηγάζουν και εκπορεύονται απ’ την ίδια την άρνηση και την αδυναμία του κράτους να αντιληφθεί τα στοιχειώδη, τα αυτονόητα και να στηρίξει επιτέλους σ’ αυτόν που στηρίζει την εθνική οικονομία … και που ίσως είναι ο μόνος που το κάνει.
Το πρόβλημα είναι ότι στις υπάρχουσες συνθήκες, οι τελευταίοι των παραγωγών δεν έχουν την αντικειμενική δυνατότητα να παράγουν. Και αυτό είναι εφιαλτικό.
Οι κινητοποιήσεις των αγροτών είναι αγώνας επιβίωσης για τους ίδιους και μέσω αυτών για πολλές άλλες επαγγελματικές κατηγορίες πολιτών, που χωρίς το αγροτικό εισόδημα, μοιραία θα ακολουθήσουν τη μοίρα τους. Είναι ταυτόχρονα, όμως, αγώνας αξιοπρέπειας για τις τοπικές κοινωνίες.
Θα αντέξουμε μόνο αν στηρίξουμε ο ένας τον άλλον. Οι αγρότες είναι μέρος της λύσης, όχι του προβλήματος.
