Ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) δημοσίευσε σήμερα μια νέα έκθεση που αξιολογεί την πρόοδο σε 22 δείκτες υπό την εποπτεία του Οργανισμού που καλύπτουν έξι Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης (SDGs): SDGs 2 (Μηδενική Πείνα), 5 (Ισότητα των Φύλων), 6 (Καθαρό Νερό και Αποχέτευση), 12 (Υπεύθυνη Κατανάλωση και Παραγωγή), 14 (Ζωή κάτω από το νερό) και 15 (ζωή στη στεριά).
Οι δείκτες περιλαμβάνουν το νέο μέτρο για την ελάχιστη διατροφική ποικιλομορφία για τις γυναίκες, που εγκρίθηκε ως νέος δείκτης SDG υπό την εποπτεία του FAO από τη Στατιστική Επιτροπή του ΟΗΕ νωρίτερα φέτος.
Σύμφωνα με την έκθεση, ο κόσμος βρίσκεται κοντά στην επίτευξη του ενός τετάρτου των σχετικών στόχων, ενώ ένα άλλο τέταρτο απέχει πολύ ή πολύ από την ολοκλήρωση. Για το υπόλοιπο μισό, οι χώρες γενικά βρίσκονται σε μέτρια θέση για να τους ικανοποιήσουν. Η έκθεση επωφελείται από την υψηλότερη διαθεσιμότητα δεδομένων σχετικά με τους δείκτες SDG που σχετίζονται με τα τρόφιμα και τη γεωργία μέχρι σήμερα, η οποία έφτασε το 65%το 2025, από 62%το 2023 και μόνο 32%το 2017.
«Πρέπει να διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για την επίτευξη επισιτιστικής ασφάλειας, βελτιωμένης διατροφής και βιώσιμης γεωργίας, διασφαλίζοντας παράλληλα τη βιωσιμότητα της βάσης των φυσικών μας πόρων. Αυτή η έκθεση ρίχνει φως στο ποιοι στόχοι και ποιες περιοχές έχουν επιτύχει τη μεγαλύτερη πρόοδο και ποιες έχουν επιδεινωθεί, και ως εκ τούτου μπορεί να χρησιμεύσει ως οδηγός για την κινητοποίηση των προσπαθειών σε εκείνες τις περιοχές που υστερούν περισσότερο», δήλωσε ο José Rosero Moncayo, επικεφαλής στατιστικολόγος του FAO.
Τα κυριότερα σημεία της έκθεσης:
Η παγκόσμια επισιτιστική ανασφάλεια παραμένει πολύ πάνω από τα επίπεδα του 2015: περίπου το 28%του παγκόσμιου πληθυσμού – σχεδόν 2,3 δισεκατομμύρια άνθρωποι – ήταν μέτρια ή σοβαρή επισιτιστική ανασφάλεια το 2024 σε σύγκριση με 21,4% (1,6 δισεκατομμύρια) το 2015. Εν τω μεταξύ, εκτιμάται ότι το 8,2% του παγκόσμιου πληθυσμού μπορεί να έχει αντιμετωπίσει πείνα το 2024. Από το πρίσμα της αξιολόγησης της προόδου, ο κόσμος απέχει πολύ από τον στόχο, ενώ έχει επίσης καταγράψει επιδείνωση από το 2015.
Σε παγκόσμιο επίπεδο, μεταξύ 2019 και 2023, μόνο το 65% των γυναικών σε αναπαραγωγική ηλικία πέτυχαν ελάχιστη διατροφική ποικιλομορφία (MDD-W), με την υποσαχάρια Αφρική και την Κεντρική Ασία και τη Νότια Ασία να υστερούν. Από το πρίσμα της αξιολόγησης της προόδου, ο κόσμος βρίσκεται σε μέτρια απόσταση από τον στόχο, ενώ έχει καταγράψει επιδείνωση από το 2015. Παρά τη μέτρια μείωση το 2023, η συχνότητα εμφάνισης ανωμαλιών στις τιμές των τροφίμων παραμένει τρεις φορές υψηλότερη από τον μέσο όρο της περιόδου 2015-2019 λόγω των συνεχιζόμενων γεωπολιτικών εντάσεων και των διαταραχών που σχετίζονται με τις καιρικές συνθήκες. Από το πρίσμα της αξιολόγησης της προόδου, ο κόσμος απέχει πολύ από τον στόχο, με επιδεινούμενη τάση από το 2015.
Στις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος, οι παραγωγοί τροφίμων μικρής κλίμακας κερδίζουν λιγότερο από το μισό από ό,τι οι μη μικρής κλίμακας ομόλογοί τους, με ετήσιο γεωργικό εισόδημα συχνά κάτω από 1.500 δολάρια ΗΠΑ (σταθερή ΙΑΔ 2017).
Οι γυναίκες αντιμετωπίζουν σημαντικές ανισότητες στην ιδιοκτησία γης. Σχεδόν στο 80% των χωρών που συμμετείχαν στην έρευνα, λιγότερες από τις μισές γυναίκες έχουν ασφαλή δικαιώματα γης και οι άνδρες έχουν συχνά τουλάχιστον διπλάσιες πιθανότητες να κατέχουν γη.
Ο κόσμος βρίσκεται σε μέτρια απόσταση από την επίτευξη παραγωγικής και βιώσιμης γεωργίας, ενώ έχει επίσης καταγράψει προς την επίτευξη παραγωγικής και βιώσιμης γεωργίας από το 2015.
Ο αριθμός των ζωικών γενετικών πόρων που εξασφαλίζονται σε εγκαταστάσεις διατήρησης έχει αυξηθεί. Ωστόσο, μόνο το 4,6% των τοπικών φυλών και το 17,2% των διασυνοριακών φυλών διατηρούνται με επαρκές υλικό για την ανασύσταση της φυλής σε περίπτωση εξαφάνισης.
Η παγκόσμια τάση στην αποδοτικότητα της χρήσης νερού (WUE) έχει δείξει σημαντική βελτίωση, με αύξηση 23% μεταξύ 2015 και 2022, κυρίως λόγω της οικονομικής ανάπτυξης.
Το υδατικό στρες παγκοσμίως παρέμεινε σχετικά σταθερό, στο 18% από το 2022. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική εξέταση σε περιφερειακό επίπεδο αποκαλύπτει μια πιο ανησυχητική εικόνα, με τη Δυτική Ασία και τη Βόρεια Αφρική να παλεύουν με σοβαρή λειψυδρία.
Υπάρχει μια αυξανόμενη τάση προς την έγκριση διεθνών μέσων για την καταπολέμηση της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας. Ωστόσο, οι συγκεκριμένες επιπτώσεις αυτών των μέτρων αργούν να εμφανιστούν, καθώς το ποσοστό των παγκόσμιων ιχθυαποθεμάτων σε βιολογικά βιώσιμα επίπεδα συνέχισε να μειώνεται, πέφτοντας στο 62,5% το 2021, από 90% το 1974.
Ενώ η παγκόσμια δασική έκταση συνεχίζει να μειώνεται, πέφτοντας από 31,9% το 2000 σε 31,2% το 2020, ο ρυθμός μείωσης έχει επιβραδυνθεί σε σύγκριση με τις προηγούμενες δεκαετίες. Παρά την πρόοδο στην αειφόρο διαχείριση των δασών, ο ρυθμός απώλειας δασών παραμένει υψηλός, κυρίως λόγω της επέκτασης της γεωργίας για φυτική και κτηνοτροφική παραγωγή.
