Τα γεωργικά δεδομένα είναι πολύπλοκα και κατακερματισμένα και αυτό περιορίζει τις δυνατότητες των ψηφιακών τεχνολογιών να βοηθήσουν τον κλάδο. Για να αξιοποιηθεί η δύναμη της αναδυόμενης τεχνολογίας, αυτά τα δεδομένα πρέπει να τυποποιηθούν.
Η επισιτιστική και διατροφική ασφάλεια, η στρεβλή κατανομή των εισοδημάτων των αγροτών, οι φυσικές καταστροφές και η κλιματική αλλαγή επηρεάζουν σοβαρά τη βιωσιμότητα των γεωργικών συστημάτων σε ολόκληρο τον κόσμο.
Απαιτούνται καινοτόμες αναδυόμενες τεχνολογίες, όπως η τεχνητή νοημοσύνη, η μηχανική μάθηση, οι τεχνολογίες κατανεμημένης λογιστικής, οι αισθητήρες και τα drones, που μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά. Οι αναδυόμενες τεχνολογίες χρειάζονται δεδομένα και πρέπει να είναι τα σωστά δεδομένα, για τον σωστό σκοπό τη σωστή στιγμή. Αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να προσφέρει το μέγιστο αντίκτυπο.
Οι αλυσίδες γεωργικής αξίας περιλαμβάνουν ένα σύνθετο σύστημα ενδιαφερομένων και δραστηριοτήτων. Το τεράστιο μέγεθος και η πολυπλοκότητα των γεωργικών δεδομένων, σε συνδυασμό με τον κατακερματισμένο χαρακτήρα τους, θέτουν σημαντικές προκλήσεις για την απελευθέρωση της δυνητικής οικονομικής τους αξίας, που υπολογίζεται σε πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ.
Ποιες είναι οι προκλήσεις των αγροτικών δεδομένων:
1. Κατακερματισμός
Το ευρύ φάσμα των γεωργικών δεδομένων εκτείνεται στη γη, το έδαφος, τους σπόρους, τις καλλιέργειες, τον καιρό, τα παράσιτα, τις καλές γεωργικές πρακτικές, την ποιότητα, την αγορά και τα logistics. Εργαλεία, όπως τα κινητά τηλέφωνα, οι αισθητήρες και οι δορυφόροι έχουν κάνει τη συλλογή γεωργικών δεδομένων πιο εντατική και πανταχού παρούσα. Ωστόσο, τα περισσότερα από αυτά τα σύνολα δεδομένων παραμένουν «κλειστά» και τα συστήματα που τα διαχειρίζονται δεν είναι διαλειτουργικά. Η κοινή χρήση δεδομένων είναι περιορισμένη.
2. Έλλειψη προτύπων
Ο τομέας της ψηφιακής γεωργίας δεν έχει κοινά αποδεκτά πρότυπα για τη δημιουργία, την κοινή χρήση, την ανάλυση και την ενοποίηση δεδομένων. Ζητήματα όπως, η έλλειψη κοινών λεξιλογίων και η χρήση διαφορετικών μορφών για τη συλλογή των δεδομένων εμποδίζουν την κοινή χρήση δεδομένων.
3. Περιορισμοί στην ανταλλαγή γεωργικών δεδομένων
Τα περισσότερα γεωργικά δεδομένα είναι δυναμικά. Απαιτούνται δεδομένα σε πραγματικό χρόνο για την παρακολούθηση της υγείας των καλλιεργειών, την υιοθέτηση βέλτιστων αγρονομικών πρακτικών, την πρόβλεψη και τον μετριασμό συνθηκών παρασίτων και ασθενειών και φυσικών καταστροφών, τη βελτιστοποίηση της χρήσης των πόρων, την υπέρβαση των οροπέδων παραγωγικότητας, την αντιμετώπιση των ποιοτικών ανησυχιών των καταναλωτών και την ανταπόκριση σε συνθήκες δυναμικής ή ασταθούς αγοράς.
Μία από τις κύριες προκλήσεις για την υλοποίηση της υπόσχεσης του ψηφιακού μετασχηματισμού του κλάδου είναι η δυνατότητα δημιουργίας, διαχείρισης, ανταλλαγής και χρήσης των ιστορικών, σε πραγματικό χρόνο και των προβλεπόμενων δεδομένων της γεωργίας.
Η ανάγκη για μια κοινή μορφή για την ανταλλαγή δεδομένων
Μια τεράστια οικονομική και κοινωνική ευκαιρία μπορεί να ξεκλειδωθεί μόνο εφόσον ο γεωργικός τομέας μπορέσει να λύσει το πρόβλημα δεδομένων του και ιδίως την ανταλλαγή τους. Με τη χρήση μιας ποικιλίας δεδομένων, όπως ο καιρός, η υγεία του εδάφους και η υγεία των καλλιεργειών, οι αγροτικές επιχειρήσεις μπορεί να είναι σε θέση να αναπτύξουν μοντέλα πρόβλεψης για την παροχή εξατομικευμένων συμβουλών στους αγρότες για την καλλιέργεια μιας συγκεκριμένης καλλιέργειας ή για την έγκαιρη χρήση λιπασμάτων/ φυτοφαρμάκων και αποτελεσματικό τρόπο.
Θα μπορούσε, επίσης να συμβάλει στην αύξηση της παραγωγικότητας και στην παροχή αποτελεσματικών διασυνδέσεων με την αγορά, όλα μέσω απλών ψηφιακών διεπαφών. Θα μπορούσε να οδηγήσει σε νέες μορφές συνεργασίας και νέα επιχειρηματικά μοντέλα για την παροχή ψηφιακών υπηρεσιών.
Ως εκ τούτου, υπάρχει ανάγκη να προωθηθεί η διαλειτουργικότητα που βασίζεται σε πρότυπα, η οποία επιτρέπει σε πολλαπλά ψηφιακά συστήματα να ανταλλάσσουν γεωργικά δεδομένα με αυτοματοποιημένο τρόπο με περιορισμένη ανθρώπινη παρέμβαση.
Η ευκολία και η ταχύτητα μιας τέτοιας ανταλλαγής δεδομένων, μεταξύ τομέων και τεχνολογιών, θα ωθήσει την ανάπτυξη καινοτόμων λύσεων και θα οδηγήσει σε τεκμηριωμένες, βασισμένες σε προβλέψεις λήψεις αποφάσεων στο αγρόκτημα και στην αγορά.
