Για την έλλειψη εργατών γης και τα προβλήματα που δημιουργούνται στην παραγωγή μίλησε στην «Καθημερινή», ο Αντιπρόεδρος της ΕΘΕΑΣ, κ. Χρήστος Γιαννακάκης.
«Δυστυχώς και φέτος θα δυσκολευτούμε να βρούμε εργάτες, το πρόβλημα στο χωράφι πάει να γίνει μόνιμο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Γιαννακάκης και προσθέτει πως «οι Έλληνες δεν έρχονται στο χωράφι και τα Βαλκάνια έχουν στερέψει. Οι άνθρωποι φεύγουν από τη χώρα τους για Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, όπου έχουν μεγαλύτερες απολαβές, σ’ εμάς θα έρθουν; Η Βουλγαρία δεν έχει εργάτες, το ίδιο και η Ρουμανία, η Αλβανία, η Βόρεια Μακεδονία. Φεύγουν στην Ευρώπη, ας ξεχάσουμε αυτή τη δεξαμενή. Αν είμαστε τυχεροί, θα φέρουμε από Καζακστάν και μετά από τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας».
Ωστόσο, η αναγκαστική μετάβαση από τους Βαλκάνιους στους Ασιάτες δεν προβλέπεται εύκολη και ανώδυνη για τον ελληνικό κάμπο και τη γεωργική παραγωγή. Ο κ. Γιαννακάκης επισημαίνει πως η εξεύρεση εργατών στις χώρες της Ασίας «σκοντάφτει» στις πολύπλοκες γραφειοκρατικές διαδικασίες που έχει καθιερώσει το ελληνικό σύστημα, στις θρησκευτικές ιδιαιτερότητες, ακόμη και σε γεωπολιτικές αντιπαλότητες μεταξύ των ενδιαφερόμενων χωρών.
Ενδεικτικά αναφέρει ότι η ινδική πλευρά αντέδρασε έντονα όταν πληροφορήθηκε ότι η ελληνική πλευρά συζητούσε και με το Πακιστάν (διένεξη για το Κασμίρ), με αποτέλεσμα οι συζητήσεις για Πακιστανούς να «παγώσουν». «Κυνηγάμε μήνες τώρα τους αρμοδίους να ασχοληθούν σοβαρά με τα προξενεία. Μαθαίνουμε ότι στα προξενεία μας στην Ινδία στάλθηκαν έντεκα υπάλληλοι. Πρέπει να σταλεί προσωπικό και στις άλλες χώρες για να εκδίδει βίζες, να κάνει γραφειοκρατική δουλειά. Μέχρι τώρα βολευόμασταν με την Αλβανία. Στέλναμε τα χαρτιά στα σύνορα, έβαζαν μια σφραγίδα και περνούσαν. Τελείωνε γρήγορα η δουλειά. Εκεί, σ’ αυτές τις χώρες της Ασίας, χρειάζεται να μας στέλνουν τα διαβατήρια των εργατών, να τα καταθέτουμε στην αποκεντρωμένη αυτοδιοίκηση, να φεύγουν από εκεί να πάνε στα προξενεία, που δεν έχουν προσωπικό, να περιμένουν τρεις με τέσσερις μήνες για να εγκριθούν (…)».
Ο Αντιπρόεδρος της ΕΘΕΑΣ συμπληρώνει: «Πρέπει να εστιάσουμε στην Αίγυπτο, που είναι χώρα γειτονική και φιλική. Είναι ανάγκη όμως να αλλάξει η υπογραφείσα συμφωνία. Βάζει όριο 5.000 εργατών ενώ εμείς χρειαζόμαστε πολύ περισσότερους. Δεσμευθήκαμε σε αυτήν ότι μόνο η αιγυπτιακή κυβέρνηση μπορεί να προτείνει ποιους θα πάρουμε. Αν είναι δυνατόν υπάλληλοι του αιγυπτιακού κράτους να ορίζουν ποιος θα έρθει στο χωράφι μου. Πρέπει εκείνοι, με βάση τη συμφωνία, να κατανέμουν το πόσοι Αιγύπτιοι εργάτες θα πάνε ανά περιφέρεια και ο εργοδότης είναι υποχρεωμένος να πληρώσει σε αυτόν τον εργάτη, που μπορεί και να μην κάνει για τη δουλειά, τα εισιτήρια για να τον φέρει και να τον πάει πίσω. Προσδοκούμε λοιπόν στην Αίγυπτο, υπό την προϋπόθεση όμως να αλλάξει η συμφωνία».
«Γνωρίζουμε ότι ρισκάρουμε φέρνοντας εργάτες από την Ασία, γιατί δεν ξέρουν τη δουλειά, αλλά δεν έχουμε επιλογές», τονίζει ο κ. Γιαννακάκης, δηλώνοντας τέλος πως βρήκε θετική ανταπόκριση στο Βιετνάμ, ενώ ενδιαφέρον έχει εκδηλωθεί και από εταιρείες στην Ταϊλάνδη. Μέχρι όμως να καταφθάσουν, η παραγωγή θα παραμένει στα δέντρα και θα σαπίζει, φαινόμενο όχι σπάνιο τα τελευταία χρόνια, που τα εργατικά χέρια μειώνονται.
Πηγή: kathimerini.gr
