Η Διεθνής Ημέρα Αγρότισσας καθιερώθηκε με απόφαση της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στις 18 Δεκεμβρίου 2007 και γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 15 Οκτωβρίου για να υπενθυμίζει τη συμβολή της γυναίκας στην αγροτική παραγωγή και την αγροτική κοινωνία εν γένει, αλλά και τις προκλήσεις τις οποίες αντιμετωπίζει.
Ο εορτασμός της Παγκόσμιας Ημέρας της Αγρότισσας στις 15 Οκτωβρίου αποτελεί σημαντική ημερομηνία, γιατί δίνει την ευκαιρία να έρθει στο προσκήνιο ο σημαντικός ρόλος της αγρότισσας στην αγροτική παραγωγή, με το σύνολο των ιδιοτήτων και των εργασιακών σχέσεων που συνδέονται μ’ αυτόν.
Στη χώρα μας, η Ελληνίδα Αγρότισσα αποτελεί μορφή εμβληματική: Είναι η μάνα, η σύντροφος, η σκληρά εργαζόμενη γυναίκα, που κράτησε όρθια την ελληνική ύπαιθρο και την αγροτική οικονομία, έχοντας καθοριστική συμβολή της στην παραγωγή, στη βελτίωση του οικογενειακού εισοδήματος, αλλά και στην ανάδειξη της πολιτισμικής και γαστρονομικής ελληνικής κουλτούρας.
Δυστυχώς, η Ελληνίδα Αγρότισσα, παρά την τεράστια συμβολή της στην οικονομία, όσο κυρίως στην κοινωνική συνοχή, παραμένει η μη αμειβόμενη σκληρά εργαζόμενη Ελληνίδα, απ? την οποία, «περνάνε» όχι μόνο οι αγροτικές εργασίες, αλλά και όλες όσες έχουν να κάνουν με την ανατροφή των παιδιών και τη συντήρηση του σπιτιού.
Οι συντάξεις της αγρότισσας είναι κατά κανόνα οι πιο χαμηλές.
Η κοινωνική πολιτική του κράτους απέναντί της περιορίζεται σε πενιχρά επιδόματα.
Η εργασία της, φυσικά, δεν αμείβεται.
Η αναγνώριση της μεγάλης της προσφοράς είναι προσχηματική.
Ο ρόλος της Ελληνίδας Αγρότισσας αναδεικνύεται περισσότερο καίριος από ποτέ. Η Ελληνίδα Αγρότισσα, αθόρυβος ήρωας της υπαίθρου για πολλές δεκαετίες, κατάφερε τα τελευταία χρόνια να έρθει στο προσκήνιο, και να γίνει ισότιμος μέτοχος αλλά και πρωτοπόρος στην προσπάθεια για την παραγωγή και τη διακίνηση ποιοτικών αγροτικών προϊόντων.
Η δράση των Γυναικείων Αγροτικών Συνεταιρισμών αποτελεί τον προάγγελο της ανάπτυξης του αγροτουρισμού, δηλαδή, του σύγχρονου τρόπου ανάπτυξης του τουρισμού, ενός τουρισμού φιλικού προς το φυσικό και το ανθρωπογενές περιβάλλον, ενός τουρισμού που θα αναδεικνύει τη φυσική ομορφιά του τόπου και την πολιτισμική του ταυτότητα.
Χαρακτηριστικό στοιχείο είναι ότι οι Γυναικείοι Αγροτικοί Συνεταιρισμοί, στις αρχές του 2000 ανήλθαν σε 71 και σήμερα αυτοί φτάνουν τους 141, με ενεργούς πάνω από 90, προσφέροντας απασχόληση σε μεγάλο αριθμό γυναικών.
Ο ρόλος και η συμβολή της Ελληνίδας Αγρότισσας καταγράφεται και στα επίσημα στοιχεία του ΥπΑΑΤ:
- Από τους 328.121 κατά κύριο επάγγελμα αγρότες, οι 151.055 είναι γυναίκες.
- Από τα στοιχεία του ΟΣΔΕ προκύπτει ότι από τις 661.815 αιτήσεις που έγιναν το 2022, οι 306.749 αφορούν σε γυναίκες αγρότισσες, δηλαδή 46,34%.
- Η καλλιεργήσιμη έκταση που δηλώνεται από γυναίκες είναι το 36% της συνολικής δηλωθείσας έκτασης σε όλη τη χώρα.
- Αλλά και στα ευρωπαϊκά προγράμματα στη Βιολογική Γεωργία, το 37% των δικαιούχων είναι γυναίκες επαγγελματίες αγρότισσες. Στους Νέους Αγρότες το 32,63%, στην Εξισωτική το 54,2%, στα Σχέδια Βελτίωσης το 29%, στα γεωργοπεριβαλλοντικά το 43%, στις μικρές εκμεταλλεύσεις το 45,4%.
- Γενικά το 53,48%, δηλαδή σε πλειοψηφικό ποσοστό, οι δικαιούχοι των ευρωπαϊκών προγραμμάτων είναι γυναίκες.
- Στο πρόγραμμα των χρηματοδοτήσεων από το ΠΑΑ, το 53,48% είναι γυναίκες.
Ως εκ τούτου η Ελληνίδα αγρότισσα καλείται σήμερα να στηρίξει τόσο την ανάπτυξη του πρωτογενούς όσο και του τριτογενούς τομέα στη χώρα μας. Η δράση της είναι πολύτιμη όσο ποτέ.
Ο πρόεδρος της ΕθΕΑΣ κ. Παύλος Σατολιάς με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα της Αγρότισσας δήλωσε τα εξής: «Η Ελληνίδα Αγρότισσα είναι ίσως η πιο σκληρά εργαζόμενη, η περισσότερο αδικημένη και η χειρότερα αμειβόμενη Ελληνίδα. Και αυτό πρέπει επιτέλους να αλλάξει.
Η ελληνική κοινωνία οφείλει σε μεγάλο βαθμό την ίδια της τη συνοχή στην Ελληνίδα Αγρότισσα και η ελληνική πολιτεία οφείλει να αναγνωρίσει έμπρακτα τη συνεισφορά της στην εθνική οικονομία. Μπορεί οι συνθήκες να έχουν ριζικά μεταβληθεί τα χρόνια που πέρασαν, η Ελληνίδα Αγρότισσα, ωστόσο, εξακολουθεί να εργάζεται σκληρά στην εκμετάλλευση, συχνά απ? το πρωί μέχρι το βράδυ, χωρίς να αμείβεται, χωρίς να ασφαλίζεται, χωρίς να φαίνεται και να αναγνωρίζεται αυτή η δουλειά. Ταυτόχρονα είναι η μάνα, είναι η σύντροφος, είναι η νοικοκυρά. Είναι αυτή που κρατά όρθια την ελληνική ύπαιθρο και την αγροτική οικονομία, ακόμη και την άυλη πολιτισμική κληρονομία της ελληνικής γαστρονομίας.
Η οφειλόμενη τιμή στην Ελληνίδα Αγρότισσα πρέπει να γίνει με πράξεις».
